Een weekje Tenerife (zonder strand)


de Teide
We vliegen vanaf Eelde.
Het vliegtuig heeft een behoorlijke vertraging en ook tijdens de tussenstop in Maastricht moeten we een tijdje wachten.
Gelukkig hebben we een forse wind mee en wordt wat van de verloren tijd ingehaald.
Om tien uur 's avonds zijn we op Tenerife. Het is donker.
Terwijl Manuel op de bagage wacht, loopt Marineke al naar het kantoortje van de autoverhuur.
Het blijkt dat we voor volledige verzekering extra moeten betalen en dat terwijl we in Holland al behoorlijk gedokt hebben.
De mensen in het kantoortje zijn overigens erg aardig.
De auto is prima en gloednieuw.
De routebeschrijving (het is so wie so vervelend om in het donker op een vreemde plek de weg te zoeken) is erg onduidelijk.
Dank zij wat gokwerk komen we er.
Bij het appartement is geen mens te bekennen, we gaan maar naar het tegenover liggende restaurant dat nog open is.
Daar worden we met gegrijns begroet. De ober snapt het al en gaat bellen: over 10 minuten zal er iemand zijn.
Een snipverkouden dame schrijft ons in en laat ons het appartement zien. We zijn er erg tevreden mee.
Het is ingericht in een stijl van een oude boerderij: het complex heet dan ook Finca (Vista Bonita).

lichtknopje


zonsopgang

Manuel wil nog even op het balkonnetje zitten en genieten van het prettige feit dat hij begin januari 's avonds buiten kan zitten en naar de lichtjes beneden kijken.
Later in de nacht wordt het toch erg koud: één deken volstaat niet een tweede is echt nodig.
Zaterdag 5 januari:
Het is prachtig weer, veel blauw en veel zon.
We kunnen nu beter zien waarop we uitkijken:
heel in de verte het vliegveld, waarvan we overigens geen last hebben, beneden ons het dorp San Miguel, wat oude vulkaanheuvels en daarachter het water; de oneindige zee.
Natuurlijk ontbijten we buiten op het balkon.

schefflera

bronzen beeld
Beneden is een grote tuin, bijna een parkje, met barbeque, een prieel met groot bronzen beeld, watervalletje en een klein speeltuintje.
Dit complex is erg geschikt voor kinderen.
Er staan een paar ligstoelen en er is een inpandig zwembad met lekker warm water. Het is heel leuk vormgegeven; de wanden bekleed met lavabrokken en het plafond is beschilderd; het ziet eruit alsof je in een grot zwemt.
Er zijn verschillende Nederlandse gezinnen, sommige met jonge kinderen.
In de "livingroom" liggen ook Engelse, Frans en Duitse boeken, er is een zitje bij de telefoon en er is een ADSL aansluiting. Er staat een biljart en hangt een grote TV.

Ook aan de voorkant van het appartementencomplex is een grappig bronzen beeld.

drie koningen
We zonnen wat en gaan boodschappen doen in San Miguel. Morgen is het zondag en tevens Driekoningen,
dus mogelijk is er niets open (supermarkten wel blijkt later).
We slaan in voor ongeveer 20 Euro.
Na de lunch gaan we met de auto, via het weggetje waaraan we liggen, naar boven, naar het hoogst gelegen dorpje van dit eiland: Vilaflor.
We drinken koffie (hmm, weer lekker) bij een cafeetje dat handig op een driesprong ligt.

gigantische pijnboom

met telkens

drie uiteinden

boomgezicht
We gaan verder in de richting van de Teide en komen langs een gigantisch dikke pijnboom.
Hij is 45 meter hoog, drie meter doorsnee en negen meter omtrek.
Deze pijnbomen verzamelen water uit de wolkenmist en hun naalden zijn in drieën gesplitst om zoveel mogelijk vocht op te vangen.
We willen eigenlijk naar de Paisaje Lunar (maanlandschap), maar missen de afslag (we moeten nog even wennen aan de afwezigheid van borden). Geeft niets, want de weg is zo ook al betoverend.
Langs prachtige dennenbossen en schitterende "miradors", komen we bij Boca de Fauce waar we een prachtig gezicht hebben op de Teide, de hoogvlakte en omliggende kraters.
Op de Teide ligt een klein beetje sneeuw.
Omdat het al later in de middag is gaan we niet verder, maar via het dorpje Chia terug.
We genieten van het prachtige namiddaglicht.
Marineke wil blijven fotograferen.
We zien prachtige wolkenbanken en denken een stukje La Palma erboven uit te zien stijgen. Wanneer we later op de kaart kijken, besluiten we dat het La Gomera moet zijn.

boven de wolken

dennen, lava en de Teide
Voor het laatste eindje nemen we de autobaan,
die voert langs de afslagen Las Americas en Los Christianos. Toeristenplaatsen waarvan we de hoogbouw zien van hotels en appartementen, niet onze voorkeur om de vakantie door te brengen.
Gelukkig kunnen we verderop weer richting San Miguel; de rust.
's Avonds eten we een lekkere fruitsalade met inktvis, pasta en witte wijn.
Zondag 6 januari,
Vandaag gaan we naar "Parque Ecológico Las Aguilas de la Teide ":
Het park van de adelaar.
De toegangsprijs is pittig € 23 per persoon, maar het blijkt wel de moeite waard.
Eerst moeten we echter via een flessenhalsje min of meer noodgedwongen op de foto. Overigens geen verplichting tot kopen.
Het park is echt mooi en ook heel slim aangelegd.
De ruimte is erg goed benut door wandelpaden op verschillende hoogte.
Er zijn panters en tijgers die soms in een ruime behuizing, soms in een naar onze smaak wat kleine hokken zitten.
Verschillende soorten apen en halfapen in kooien die soms ook weer in verschillende etages gebouwd zijn.
Je kunt er onderlangs, en er soms ook boven langs.

Amerkaanse adelaa
r

in afwachting van de show
Ik moet denken aan het "boomkroonpad" dat we vlak bij ons dorp in Drenthe hebben. Een wandelpad aangelegd op de hoogte van de toppen van de bomen.
Nou hier is een boomkrooncircuit, overigens zonder dat je het echt merkt, of last hebt van mensen die "onder" of "boven" je lopen.
Er zijn zoveel, planten, bomen ern struiken om je heen.
We komen langs roofdieren, een prachtig pad met een waterval waaraan een terrasje met een dwergnijlpaardje. Dan komen we bij een restaurant en een openlucht theater waar straks een papegaaienshow te zien is.
Het is niet druk, de zijtribunes zijn leeg en terwijl we wachten op het begin van de show maakt Marineke foto's van pelikanen die op het podium rondhangen en apen die zich vermaken met het kijken naar mensen. Ook zij weten kennelijk dat straks de show begint en installeren zich vast in topjes van palen om het spektakel mee te maken.
Er zijn twee trainers die alvast een paar papegaaien in een huisje op het podium zetten.
In de show zelf zijn er natuurlijk grappige papegaaienacts zoals een wedstrijdje ringwerpen, een papegaai op een scootertje.

toeschouwers

papagaai repareert auto
Er is er een die in een autootje gaat rijden, maar dat heeft zogenaamd mankement dat gerepareerd moet worden door de papegaai.
Maar er zijn ook veel andere soorten vogels die optreden.
Nieuw voor ons is dat de papegaaien en andere vogels zomaar ergens vandaan komen aanvliegen.
Ook na het optreden mogen ze vrij wegvliegen.
Het publiek wordt heel actief betrokken.
De trainers lopen over de tribunes waarbij de vogels
van allerlei handen snoepvoedsel kunnen pikken.

uiltje
Ondertussen wordt er het een en ander uitgelegd over de vogels: waar ze vandaan komen, wat ze eten en specifieken eigenschappen.
De vogels vliegen vrij rond.
Na de voorstelling moeten de trainers een tijdje moeite doen om de vogels weer terug te roepen.
Vooral de koningsara's vinden het wel lekker om hoog in de lucht een paar rondjes te vliegen.
We lopen wat verder door de dierentuin, langs kaaimannen, en krokodillen in de richting van de ibissen.
Ook hier is het weer een beetje vreemd: sommige dieren zitten in een relatief kleine behuizing, andere in een prachtig stukje landschap.
Om bij de flamingo's te komen kun je drie paden op verschillende hoogtes bewandelen.
We zijn erg enthousiast over het park.

pinguin

roofvogels scheren over het publiek
Om twaalf uur begint de show met roofvogels.
Dat is een echt spektakel.
Grote Amerikaans adelaars scheren over het publiek heen naar heel ver.
Zo af en toe komt er een terug van heel hoog naar beneden duiken.

gier

gier

overal vogels

leidster

parmantig
Ondertussen laten drie trainers gieren, valken, lepelaars, ooievaars rondvliegen.
Zomaar midden in het publiek
(dat overigens nu van te voren gevraagd is niet eten; ik denk i .v.m. de klauwen van de roofvogels).
Statige kroonkraanvogels en ooievaars komen langs geparadeerd en kleine ibissen scharrelen rond.
We genieten enorm.

kroonkraan

maraboe
Ook hier moeten de trainers na de show "hun" dieren weer zien te verzamelen. het blijkt geen probleem, ze lopen als hondjes achter hen aan, of komen braaf aangevlogen.
kroonkraan

zendertje
Wat betreft de grote roofvogels (Amerikaanse adelaars, gieren en een condor), ontdekt Marineke dat ze een klein zendertje in hun staartveren hebben hangen.
Zouden ze hiermee tijdens de show teruggefloten worden of is het voor het geval dat ze zin hebben om weg te blijven?
Na de show kopen we bij een kiosk een klein broodje, want we hebben ons brood in de auto laten liggen en zijn nu flauw van de honger.
Daarna zwerven we verder door het park, langs roofvogels stokstaartjes verschillende apen en lemuren, panter, poema en tijgers. Er zijn twee leeuwenparen.

luie leeuwen

afrikaanse stoelen
Het ene stel heeft maar een klein en armzalig hok en kan niet eens naar buiten. Het andere stel heeft de ruimte en ligt lekker in de zon te slapen.
We zien oehoe's en een eenzame maraboe.
We kunnen de rode panda niet vinden.
Ondertussen genieten we van de flora in het park en bewonderen we de grappige stoelen.

stoelen

paden
Er is ook nog een bobsleecircuit; voor kinderen natuurlijk erg leuk.
We lopen langs een speeltuintje, een touwendoolhof en dan zijn we moe.
Buiten het park eten we, af en toe in het zonnetje gezet ons brood op en gaan daarna weer terug naar het appartement.
We luieren en lezen de verdere dag.

poema

balkonnetje
Maandag 7 januari.
Marian is de beheerster van dit appartementencomplex en is er vanochtend om informatie te geven .
Marineke vraagt naar wandelroutes, of waar daarover boekjes te koop zijn. Marinan geeft een kopietje met een route dichtbij en vraagt of Marineke mee wil doen aan een klankontspanningsoefening. Goed, het is maar een uurtje en een beetje ontspanning is nooit weg.
We drinken nog even koffie in het lekkere zonnetje en gaan op weg naar het beginpunt van de route.
Dat is duidelijk aangegeven op het kaartje en gemakkelijk te vinden.
We lopen een eindje het dorp uit en zouden een waterbron moeten tegenkomen. We hebben twee kaartjes met een route beschrijving en kunnen uit geen van beide wijs worden.
We slaan op goed geluk een wandelpad door een ravijn in.
Beneden ontmoeten we een groepje Duitsers waarmee we een gesprekje aanknopen.
We bevinden ons inderdaad op de goede route zoals aangegeven op het ene kaartje. Het andere zegt ze niets.
Van een bron hebben ze wel gehoord, maar nooit gezien.

ravijn

vrij ruig

We lopen door een vrij ruig gebied over een niet altijd gemakkelijk begaanbaar steenachtig pad met af en toe grote lavabrokken.
Halverwege komen we door een verlaten dorpje.
Kennelijk zijn de huisjes weer in trek want er wordt wel gerenoveerd/gebouwd (toeristen?).
Iets verderop staat een oude bakoven die gerestaureerd is.
Daarna is de routebeschrijving weer volslagen onduidelijk (maar ja het is nu eenmaal een oud kaartje, paadjes zijn inmiddels misschien geasfalteerd en verlegd.


bakoven
Met wat Fingerspitzengefühl en een keertje vragen komen we er toch uit. Na een uurtje komen we bij een mirador met restaurant. Gelukkig komt er binnen het kwartier een bus langs en kunnen we niet al te ver van de plek waar we de auto neergezet hebben, uitstappen.
Het is inmiddels koud geworden en wat rillerig halen we de auto op, doen boodschappen, drinken koffie in de pasteleria met veel en mooi gebak.
"Thuis" gaan we in het heerlijke warme kleine zwembadje met bubbelbad uitrusten.

trompetklimmer
Dinsdag 8 januari
Het is bewolkt, maar het noorden zien we een streepje zon.
Dus we gaan de autobaan op richting Güimar waar een soort piramiden zijn.
De piramides liggen in een park. De toegangsprijs is behoorlijk (in de boekjes stond nog gratis), maar het geld wel waard.
De mysterieuze bouwwerken zijn volgens sommige theorieën verwant aan de (oudste) Egyptische en Mexicaanse piramides.
Het vermoeden is dat er al heel vroeg contacten zijn geweest (ver voor de Spanjaarden naar Amerka voeren).


Egyptische waterlelie


piramides in Mexico, Quatemala, Egypte, La Palma en Tenerife

piramide

plaats voor rituelen
Er zijn opvallende overeenkomsten tussen de bouwsels en het erin aangetroffen aardewerk.
Thor Heijendahl bouwde boten van balsa en papyrus.
Hij voer daarmee op golfstromen van Afrika naar Zuid-Amerika.
Dan kom je gemakkelijk langs de Canarische eilanden.
Er is een paviljoen met heel fraaie modellen en een reconstructie van een van zijn boten.

hal met modellen en reconstructie

Thor Heijendahl

reconstructie
Opnieuw hebben we het brood in de auto laten liggen, maar hier is het gemakkelijk om het even op te halen.
Op een bankje picknicken we en een hagedis geniet mee.
Het betrekt en we wandelen nog even door de rest van het park (er werkt een Nederlander) en bezoeken het kleine museum.
Bij de informatieshop is een recente uitgave van een Duitse Wanderführer (waarom zijn die Duitse boekjes toch altijd beter?) met een leuke route die we nu gaan lopen.

hagedisje


EL Portito

Daarvoor rijden we naar El Puertito; de haven van Güimar.
Hiervandaan, na de laatste strandhuisjes (waar een paar senioren gezellig aan een kaartspel zitten) begint een rondwandeling van twee uur

strandhuisje
(volgens de gids, wij doen er natuurlijk langer over).
Alles is heel goed aangegeven, zowel in het boekje als onderweg.
Op verschillende plaatsen langs de route staan borden met interessante gegevens over dit gebied: bodemgesteldheid, flora en fauna, ontstaan van vulkanen, winning van zout etc.

wandelroute El Portito
zoutpannen en uitleg

euforbia's
We wandelen door een lavalandschap.
Ondanks het ruige veld toch boeiende plantengroei met -tig soorten euforbia's.
Hoe overleeft het allemaal in deze woesternij?

vissers

lava
De wandeling is niet zwaar wat betreft klimmen of dalen,
maar door het rotsachtige pad.
Een groot deel ervan loopt langs de zee; heerlijk om zo buiten te zijn.

lava

veel kaarscactussen
Maar goed dat het bewolkt is want bij zonnig weer brand je hier vast weg.
We zijn hoogst verbaasd als we op de kale lavagrond een aantal verdwaalde tomatenplantjes tegenkomen.
Terug in El Puertito drinken we nog even wat op een terrasje en gaan daarna gewoon weer via de snelweg naar huis, naar het bubbelbad.

tomatenplant

naar boven kijkend
Woensdag 9 januari.
Het is opnieuw bewolkt, zal het ergens anders zonnig zijn?
We gokken op de Teide.
Een aantal kilometers hoger is het inderdaad mooi weer.
We gaan kijken of de kabelbaan open is.
We zijn vrij vroeg en het is nog niet al te druk.
Oei dit is helemaal aan de prijs: € 24,- per persoon!
Bovenaan de kabelbaan is het stralend weer, wel een beetje frisjes, maar wat wil je op 3000 meter hoogte.

naar beneden

platform
Overigens is het niet echt koud want we hoeven geen jas aan (ach die geharde Hollanders). We hebben natuurlijk prachtig uitzicht op…... de wolken die rond het eiland hangen.
Geen andere eilanden in de verte te zien.

uitzicht

niet naar het topje
Helaas mogen we niet naar de echte top lopen.
Er ligt wat sneeuw op het pad.
Je mag er alleen op met schriftelijke toestemming.Die is na ambtelijke poespas op kantoor beneden halen (in de tijd dat wij er zijn is er maar een stel dat zo'n briefje heeft bemachtigd). Zodoende kunnen we maar een klein stukje van het eiland zien en niet helemaal rondkijken.
Op een trapje eten we onze lunch en we vermaken we ons prima met het kijken naar de andere mensen.
Net voordat het echt druk wordt gaan we weer naar beneden.

dagjesmensen
We rijden we naar een parador waar allerlei wandelingen beginnen, maar eerst drinken we koffie op het terras.
We kiezen voor de "Roques de García".
Het begin is heel gemakkelijk en daar lopen ook veel dagjesmensen.

gemakkelijk pad

rotslandschap
Verderop wordt het rustig.
We gaan langs mooie rotsformaties met soms heel bizarre vormen.
Een broodje en wat water smaakt goed aan de voet van zo'n indrukwekkend stuk natuur.

rotslandschap
Op sommige plaatsen kun je je voorstellen met hoeveel geweld de lavastromen uit de aarde barstten.

Marineke maakt weer heel veel foto's.
Het laatste stuk is nog een pittige klim, dat hadden we niet verwacht, al waren we onderweg gewaarschuwd door een aardig Duits stel.
Terug bij de Parador Nacional genieten we nog volop even van het zonnetje; we hebben helemaal geen zin om terug te gaan.
Onderweg terug wijzen we elkaar steeds op de geweldige vergezichten; op een aaneengesloten wolkendek terwijl we zelf in de stralende zon rijden. Het is alsof je naar de Zuidpool kijkt.
Een lekkere linzenmaaltijd, ditmaal gemaakt door Marineke, en daarna het bubbelbad.
In het zwembad zijn ook de buren met hun kleine grut. Dat is heel gezellig. De dag is weer goed.

klim

altijd heerlijke koffie

Donderdag 10 januari.
Dit wordt onze laatste dag en… weer een brede wolkenbank.
In de richting van de Teide ziet het er goed uit, en daar zijn nog veel meer wandelroutes dus: "op naar boven".
Onderweg drinken we een kopje koffie bij een vriendelijke vrouw in Vilaflor. Natuurlijk vertellen we elkaar voor de zoveelste keer dat de koffie hier toch zo heerlijk smaakt.
We rijden langs het mirador Boca de Tauce en doen het daarna rustig aan.


kopergroen
We maken veel fotostops zoals bij de groen-blauwe rotsen waarin waarschijnlijk heel veel koper (sulfaat en carbonaat?) zit.
groen-blauw

duinachtig
Wanneer we bij een duinachtig gebied komen, maken we een wandeling en eten ons broodje in het zonnetje totdat er ook op deze hoogte wolken komen.
kleuren

groeikracht
Op een informatiebord kunnen we meer lezen over de "staarten" die we overal zagen.
In het voorjaar bloeit deze bloem, het moet een prachtig gezicht zijn.

beschermde bloem


brutaaltje

We rijden door naar El Portilla omdat daar ook wandelroutes beginnen.
Eerst nog maar een kopje koffie.
Er is een hele brutale pimpelmees die ook wel een broodje lust.

Inmiddels rukt het wolkendek hier zo op dat we besluiten toch nog even terug te gaan. Een paar kilometer rijden scheelt immers veel.

Vlak bij het parador, tegenover de kabelbaan, is het weer nog redelijk en we vinden een mooi wandelpad.
We lopen door weer een heel ander soort gebied.
Het moet hier in bloeitijd erg mooi zijn.
Het is een gemakkelijk pad en heel rustig, misschien altijd wel, of misschien omdat de lucht wat dreigend wordt.

kleuren

vondst
Onderweg vindt Manuel nog een wel heel speciaal "beest"; (een grappige takkenbos).


opdringende wolken

bizar
Omdat Marineke veel mist en regen verwacht wanneer we door de wolken naar beneden moeten, nemen we een langere, maar gemakkelijker weg terug.
Het valt allemaal gelukkig erg mee, wel overvalt ons een triestigheid: laatste dag, grauwe wolken.

door de wolken
Na wat laatste boodschapjes en benzine tanken (de benzine is hier goedkoop) is het inpakken geblazen, eten, nog een foto maken van een handige blikopner, badderen en vroeg naar bed want we vliegen vroeg.

Eigenlijk hebben we maar 6 dagen gehad… toch echt te weinig….
Tenerife zonder strand is ons erg goed bevallen.

blikopener

ochtendrood
Vrijdag 11 januari.
We kwamen met donker en we vertrekken als het nog donker is.
Het inleveren van de auto gaat snel en zo hebben we nog heel veel tijd door te brengen op het vliegveld.

15 minuten later

Teide vanuit de lucht
We lopen nog maar even naar buiten en zien de top van de Teide rood kleuren in de zonsopgang.
Dit effect is al spoedig over.
Vandaag is het stralend weer….
De piloot vliegt langs de oostkant van Tenerife en we kunnen nog een laatste blik op de Teide werpen en op Santa Cruz met het Noordelijke vliegveld.