Manuel en Marineke in BC Rockies
DEEL 2 van een prachtige reis in Canada BC
Van 21 mei tot en met 16 juni 2008 hebben we rondgetrokken in Britisch Columbia.
Het verslag is erg lang en om het leesbaar te houden heb ik vier hoofstukken gemaakt.
U kunt ze zo aanklikken
. Voor foto's op de orginele grootte mail met info@marineke.nl


Vancouver en Okanagen
Overzicht en praktische informatie

Een stukje Northern BC

Vancouver Island


bij de veerpont
Nakusp-Golden, vrijdag 30 mei
Om zes uur opgestaan.
De weg (23) vanaf Nakusp langs het Upper Arrow Lake naar Revelstoke is weer een mooie bosrijke route, met hier en daar mooi zicht op besneeuwde bergtoppen.
Bij de veerboot is het rustig, er staan alleen een paar vrachtwagens, nou ja wel van die knotsen natuurlijk.

grote truck

spoorbaan, rivier, bossen, steenslag....

Een van de chauffeurs vertelt dat we in Golden een overvloed aan motels zullen aantreffen, geen zorgen dus.
H
et is een mooie en "lange" overtocht.

Aan de overzijde is de route zo mogelijk nog fraaier dan het eerste stuk.
We gaan door diverse parken.
Onderweg zien we een beer die wil oversteken, maar als hij ons ziet, keert hij als de wiedeweerga om.


Sutherland Falls
Bij een mooi gelegen campsite in het Blanchet Creek Provincional Park lopen we naar de Sutherland Falls: een mooie waterval in het bos, prachtig zoals het water omlaag stort en opbruist.
Natuurlijk staat er een berebak: een afvalbak met een slot waar de beren niet met hun klauwen in kunnen komen.

berebak
monument Rogers pass

Rogers pass
Op het hoogste punt van de Rogers Pass stoppen we even, eten wat fruit en laten ons fotograferen door Canadezen uit Saskatchewan die op weg zijn naar een bruiloft.

We passeren onderweg de tijdgrens.
Van Pacific standard time naar Mountain standard time.

Vroeg in de middag, maar een uur later dus, zijn we in Golden.
(van Goudzoekers-tijd)
Het wemelt hier inderdaad van de motels.

waterval

uitzicht op Golden
Marineke vraagt domweg naar de goedkoopste.
De receptioniste van de Super 8 keten (ook al niet duur) raadt ons het Golden Gate Motel aan.
Dus zitten we daar even later eenvoudig, maar prima.
Het ligt hoog op de heuvel en vandaar kijken we uit over Golden.
We zien een rood dak.
Later blijkt dat van de Mad Trapper te zijn.
Het toeristenbureau is aan de overkant van de weg en terwijl Manuel even uitrust, haalt Marineke daar wat informatie over wandelingen hier in de buurt.
We gaan de stad in, de bibliotheek blijkt iets moeilijker te vinden dan gesuggereerd is, maar dat komt omdat de ingang verbouwd wordt.
Terwijl Marineke internet, kijkt Manuel rond en concludeert dat de bibliotheek goed voorzien is.
Twee vriendelijke, betrokken, zeer behulpzame dames geven ons nog meer tips voor wandelingen en vertellen ons ook waar we lekker, gezellig en niet al te duur kunnen eten.

informatiebord

bijzondere houten brug
We wandelen over de knap gebouwde geheel houten, pijlerloze voetgangersbrug Ook hier weer een aantal informatieborden want het is een heel bijzondere brug. Er is maar een andere die langer is.
Daarna gaan we op zoek naar de Mad Trappers Pub.

bijna langste

Mad Trapper ingezoomd vanuit motel
Die blijkt werkelijk heel gezellig en heeft goed eten en een prettige bediening.
Een Australisch echtpaar dat hier twee maanden rondtrekt nodigt ons uit bij hen te komen zitten: lekker buiten aan een tafel vlak bij het water.
Ze geven ons ook een B&B-adres in Jasper. Voldaan stappen we op.

aan het water
Golden, zaterdag 31 mei.
Niet al te vroeg op deze keer. Het is prachtig weer. We rijden de 95 richting Nickelson.
Vlak buiten Golden is een mooi vogelmeertje met observatiehut.
Er zijn gewone koeten (coots) brilduikers en fraai getekende ruddy ducks.

vogelmeer (ellenlange trein op de achtergrond)

red winged blackbird
Er staat een informatiebord met afbeeldingen en namen, zodat we nu weten dat we de red winged blackbird eerder gezien hebben evenals een soort rietzanger die hier song sparrow heet.
Hij zingt een liedje als: maid, maid, put the kettle on.
Je moet het willen horen.

ruddy duck

Moonraker trail
Naar de oprit van de trail (Moonraker Trail) die we willen lopen, moeten we weer even zoeken. Een mevrouw die haar tuin verzorgt, helpt ons op weg. Ja hoor, ook weer Nederlandse van oorsprong, uit Brabant. Haar man komt uit Friesland, ze hebben elkaar ontmoet in Vancouver.
De trail begint met een hele steile klim.
Daarna valt het mee.
Een mooie boswandeling, veel mooie bloemetjes en interessante uitwerpselen (beer, geit, eland??); hier hebben we geen verstand van.
De afdaling terug is lastig, Manuel redt het ook goed, ondanks zijn angst voor uitglijden.

's Middags gaan we naar het Yoho National Park. Onderweg zien we herten en berggeiten op en langs de highway. Ze zijn te snel om te fotograferen en we kunnen ook niet zomaar stoppen.
In het park picknicken we eerst bij de Wapta Falls.
We maken een wandeling over heel veel boomwortels tot boven een brede indrukwekkende waterval die zich bruisend op een rotsig eilandje in de rivier stort.
Een stel jongemannen dat een vrijgezellenfeestje viert, doet stoer door over een hek te klimmen en in een boom te klauteren boven de steile rotsen van de waterval. Oef.


Wapta Falls

natural bridge
We rijden door naar Field, voor informatie en een pas voor de nationale parken. Daarna nemen we de weg naar Emerald Lake.
Onderweg komen we langs een "natural bridge"; een rotsformatie waar de Kicking Horse rivier zich doorheen perst. Woest en mooi.
De steen is hier relatief zacht, waardoor er een natuurlijke brug ontstaat.

raaf
Waar mensen zijn, zijn brutale (raven en) kraaien.
Een waagt zich erg dichtbij.

alles voor een foto

tulpachtig
Emerald Lake is inderdaad smaragdgroen.
Prachtig met de Rockies op de achtergrond. We lopen een stukje over het wandelpad langs het meer.
Er groeien mooie gele tulpachtige bloemen, orchideeen, wilde clematis.

Emerald Lake

orchidee
Ook jammer dat het inmiddels al wat later op de middag is. We brengen het niet meer op het hele meer rond te wandelen.
Terug in Golden tanken we weer benzine met de visakaart. We verbazen ons dat we geen pincode hoeven in te voeren.
Weer lekker eten bij de Mad Trapper.
Goeie salades en een prima steak.

aan het water
Golden-Jasper, zondag 1 juni
Om zeven uur precies rijden we weg over de 1 richting Lake Louise.
Even buiten Golden zien we een stel steenbokken, even later een ander soort geit en daarna een kariboe.
Wat een beest met z'n gewei.

kariboe

steenbokken

lake Louise, grotendeels bevroren
Lake Louise is nog grotendeels bevroren, maar het ligt inderdaad heel mooi tussen de bergen.
Het reusachtige "Chateau" dat ernaast gebouwd is, doet absurdistisch aan.
Het is een (waarschijnlijk ook absurd duur) hotel dat op een kasteel lijkt.

Fairmont Chateau

bankbiljet $20: Moraine Lake
We maken ook nog een uitstapje naar Lake Moraine, dat veel minder toeristisch, maar zeker zo mooi is.
Moraine Lake

beer op de weg
Vanaf Lake Louise gaan we de Icefields Parkway op die we tot Jasper zullen volgen.
Aan het begin van de parkway wordt gekeken of je een pas hebt.
De onze is tot vier uur vandaag geldig, we rekenen erop op dan al in Jasper te zijn.
Hoewel dit een van de meest toeristische wegen van Canada is, valt de drukte enorm mee.
Op dit uur van de dag is het zelfs nog stil.
Plotseling steekt een beer de weg over.

poolhond
We stoppen even bij het uitzichtpunt Hector Lake.
Bij de Crowfoot Glacier hebben we een heel mooi gezicht op een van de gletsjers.
Er is iemand met een poolhond.

bij Bow Lake

De bergen hebben we nergens zo mooi gezien als op deze tocht.
Bij Bow Lake drinken we een bekertje koffie en praten met twee enthousiaste Engelse dames die een busreis maken. Ze maken een foto van ons.

Bow Lake is bijna helemaal ontdooid en dat is prachtig; wat een weerspiegelingen!

Bow Lake
Bij Waterfowl Lake zijn we de enige kijkers.
De weerspiegeling van de bergen erin is opnieuw prachtig.
Een paar mooie bergeend-achtige vogels vliegt op: wit lijf, zwarte kop, rode snavel. Het is een plaatje.

Waterfowl Lake

langharige witte geit
Wat verderop zien we een langharige witte geit.
Dit alles gewoon naast en op de autoweg.
Mistaya Canyon heeft een mooi panorama.

Mistaya Canyon

grond-eekhoorn
Bij Coleman Creek picknicken we in gezelschap van een grondeekhoorntje dat ook graag brood lust.
Weeping Wall

lachend bij Weeping Wall

Weeping Wall is een schitterende rotswand waar allerlei waterstromen vanaf komen. Inderdaad een huilende wand.
Een vrolijk Japans koppel maakt een foto van ons samen en wij van hen. Ze rijden in eenzelfde Ford Focus als wij. Grappig.
Wij krijgen een kaartje met hun adres in Kobe. Wie weet.


lachend

Bridal Veil Falls
Bridal Veil Falls is een prachtige hoge waterval, inderdaad een lange bruidssluier die je helemaal vanaf de sneeuw boven kunt volgen.
Bij Icefield Centre, een groot informatie- en educatiecentrum bij Columbia Icefield gaan we even naar binnen.
We laten lekker melig een foto van onszelf maken bij een als RCMP geklede grote moose-pop.

Icefield Centre

Athabasca Glacier

De Athabasca-gletsjer is reusachtig.
Je kunt hier ook zien dat de sneeuw bovenop de bergen tientallen meters dik is. Wat een natuur…

De gletsjer wordt elk jaar korter.
Het is mogelijk om met een speciale bus de gletsjer op te gaan. En als je even moeite doet, kun je er zelf ook naar toe lopen voor een wandeling.
Als we meer tijd hadden, zouden we dat wel doen, maar we moeten verder en er valt nog zoveel te zien.


Tangle Falls

Bij Tangle Falls stoppen we even, vooral om naar de mensen te kijken die foto's van elkaar maken.
Het is inmiddels midden op de middag en iets drukker bij de uitkijkpunten.

Net voorbij de Tangle Falls staat een bordje "watch for sheep".
Dat klopt want even later zijn ze langs de weg: grote steenbokken met enorme horens.
Een ander soort geit poseert helemaal alleen even braaf voor ons


sheep
 
jong dier

nog een mannetjes beer
Vlak bij Beauty Creek is een grote zwarte berin met jong rustig aan het grazen. We zien nog een grote zwarte beer vrij dicht langs de weg.
De parkwachter waarschuwt iedereen in de auto te blijven.
Deze beer kan gevaarlijk zijn.

met jong

sneeuwpop
Bij Nigel pass (even eerder op de route), zien we een toiletgebouwtje dat dicht is, maar vol??
Anderen die hier gestopt zijn, hebben zich ook vermaakt.

complet

diefstal-waarschuwingsbord
Sunwapta Falls Junction laat mooie wilde watervallen zien die in elkaar stromen.
Maar de kroon op al die watervallen zijn toch wel de Athabaska Falls en de breed stromende Athabaska River. Dit is een prachtige (maar ook toeristische) plek.
Wanneer we daar parkeren worden we gewaarschuwd voor diefstal.
Athabaska Falls
Athabasca Falls is een prachtige waterval met zijstromen, schitterend gelegen en op een mooie manier toegankelijk gemaakt, met heel informatieve borden erbij.
Hier willen we ooit nog een keer uitgebreider kijken en wandelen.
Deze opsomming is maar een greep uit de enorme hoeveelheid prachtige dingen van deze rit. Al rijd je hier dagen, dan heb je nog niet genoeg gezien.

Athabasca Falls
Zoveel wandelingen die je hier kunt maken, een groot aantal is nu nog niet toegankelijk omdat de paden nog met sneeuw bedekt zijn.
Onderweg zien we toch bordjes met hostel en onderweg zien we ook nog een hotel met cabins, die niet eens erg duur blijken te zijn.
In tegenstelling tot wat gezegd wordt: het is dus mogelijk om in het park te overnachten.

dikke pakken ijs
Moe, maar heel voldaan bereiken we Jasper. Het toeristenbureau is net dicht. Dat is heel jammer, want we wilden graag het adres van het B&B dat we doorgekregen hadden. Wanneer we op goed geluk gaan vragen bij hotels en Inns, blijken die vreselijk duur. Marineke vraagt gewoon bij een mevrouw waarbij het bordje No Vacancy staat, of ze een plaatsje weet. Ze verwijst ons door naar een private home accommodatie.
Een oudere, wat gehandicapte man zegt ons de trap op te gaan en de kamer te bekijken. Helemaal prima. Luxe.
De man is een Italiaan die al meer dan dertig jaar in Canada zit.
De volgende dag ontdekt Marineke dat ze in al haar papieren ook een lijst heeft met dit soort accommodaties (Bed zonder Breakfast), waar dit adres ook op staat….

moe
Moe als we zijn van alle indrukken en van de naar onze smaak te toeristische plaats Jasper, strijken we neer bij een combinatie van Pizza Hut en Kentucky Fried Chicken om een pizza en een paar stukken gebakken kip te verorberen. Niet onze gebruikenlijke kost… maar het gaat er heel goed in. verder naar
Northern British Columbia